Steeds meer mensen beschouwen hun huisdier als een volwaardig lid van het gezin. Voor velen is een dier niet zomaar een huisdier, maar een maatje, een vertrouweling, een bron van onvoorwaardelijke liefde. Zelf zei ik vaak: mijn hond is het kind dat nooit volwassen wordt. We blijven zorgen, voeden, troosten en delen ons leven samen. Wanneer een huisdier overlijdt, kan het voelen alsof de grond onder je voeten wegvalt. De wereld draait door, terwijl jouw tijd stilstaat. Het verdriet en gemis kunnen allesoverheersend zijn. En vaak is het moeilijk om hier woorden aan te geven, zeker wanneer de omgeving het verlies niet altijd begrijpt of erkent. Rouwen om een huisdier kan een eenzaam proces zijn. Hoe hechter de band, hoe dieper het verdriet en hoe langer het rouwproces kan duren. Misschien vraag je je af: hoe ga ik hier mee om? Verwerken betekent niet dat het verdriet verdwijnt. Het betekent dat je het verlies leert verweven in je leven, op een manier die bij jou past. Het begint met jezelf toestemming geven om te rouwen. Jouw verdriet is logisch en mag er zijn. Wanneer je ruimte geeft aan je gevoelens en het rouwproces in jouw tempo doorloopt, kan er langzaam weer beweging ontstaan. Wat anderen ervan vinden, wordt dan minder belangrijk. Dit is jouw proces, vóór en ván jou. Je hoeft dit niet alleen te doen. Samen kijken we naar wat zich aandient en wat jij nodig hebt. Stap voor stap begeleid ik je door het rouwproces, op weg naar meer rust, balans en draagkracht. Zo ontstaat er weer ruimte voor licht, plezier en zin in het leven met liefdevolle herinneringen aan je huisdier, die altijd een plek in je hart zullen houden. Ik nodig je dan ook uit om met mij in gesprek te gaan…..